A warm tea

Share
ตอนนี้อากาศฝั่งยุโรปหนาวแล้ว แดนกังหันไม่เคยหนาวเร็วตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนมานานหลายปี บางปีล่วงเข้าเดือนมกราคมก็แล้วความหนาวจริงๆ ยังไม่โผล่มา มีแค่ลมหนาวเอื่อยๆ พัดผ่านพริ้วมาให้พอผิวรู้สึกแค่หนาวสะดุ้งๆ ฤดูหนาวที่ผ่านมาแถวแดนกังหันริมๆหล่นๆ อยู่ราว 10 องศาเซลเซียส เมื่อเทียบกับฤดูหนาวจัดจริงๆสมัยก่อนที่ย่างเข้าฤดูหนาวก็หนาวอุณหภูมิติดลบ แดดไม่ค่อยมี หากมีหิมะตกมันจะกองแช่อยู่ราวอาทิตย์ คลองและแม่น้ำกลายเป็นแผ่นน้ำแข็งใช้เป็นสนามเล่นสเลดสกีกันได้สบายๆ เดี๋ยวนี้หิมะตกวันเดียวพรุ่งนี้ก็ละลายหายไปเรียบ เพราะโลกมันไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่เลยน่ะสิ – เชื่อไหมเล่า?
แต่อากาศหนาวมากน้อยคราใด มนุษย์โซนเอเซียที่ไม่เคยคุ้นความหนาวอย่างเรามักจะทำตัวให้อุ่นใจได้ด้วยการใส่เสื้อผ้าหนาๆ ผ้าพันคอถุงมือไม่เคยขาดหากต้องเดินออกนอกประตูบ้าน เมื่ออยู่ในบ้านก็พาชีวิตรอดหนาวมาได้จากความอุ่นของฮีทเตอร์หรือนั่งกองอยู่หน้าเตาผิงสุมฟืนไฟลุกสว่าง จิบชาร้อนๆ ได้หมดไปหลายกาต่อวัน บางช่วงที่อากาศหนาวจัดๆ เผลอวางชาในแก้วไว้ไม่นานมันก็ด่วนเย็นชืดไวไปซะก่อน หนาวนี้ชีวิตพัฒนามีวิธีคุ้มกันความอุ่นของชาในแก้วไว้ได้นานขึ้นแล้วเอย 

So Quilt

Share
ฉันเป็นมนุษย์แม่บ้านล้านโปรเจ็คท์ วันหนึ่งๆ อยากทำนู่นทำนี่ เลยกลายเป็นคนทำอยู่ทำไปแบบสะเปะสะปะ เพราะไม่รู้จะจัดคิวอย่างไร จัดตารางงานตัวเองไม่ค่อยได้ เลยทำอะไรไม่ค่อยเสร็จ ขอให้ได้จับนิดจับหน่อยหลายอย่างต่อวันเป็นอันพอใจ บางวันเห่อเมนูอาหารก็ง่วนทำอาหารทั้งวัน บางวันทำเว็บติดพันก็มั่วทำเว็บไม่รู้จบ (ที่ต้องจบเพราะไปต่อไม่ได้) บางวันอยากเขียนงาน นั่งอ่านบทความตามอินเตอร์เน็ตก็แป๊บๆ หมดไปอีกวัน บางวันติดหนังสือที่อ่านค้าง แอบสารภาพบาปในใจบ่อยๆว่าไม่อยากทำงานบ้านใดๆ ทั้งสิ้น เพราะใจมันจ่อแต่เรื่องราวหน้าต่อไป ลูกมาสะกิดเรียกถามนู่นถามนี่ มีการขมวดคิ้วทำเสียงขุ่นใส่หน้าลูก (อย่ามารังควานความสุขของฉันได้ไหม?) … นิสัยไม่ดีจริงๆ

เด็กลองหมวก

Share
ตะหลิวลองสวมหมวกถัก ฉันเริ่มหัดถักหมวกเล่น ดูไม้มันเยอะตีพันกันน่างงเต็ก-แต่สนุกดี สมัยก่อนฉันไม่เคยนึกชอบงานฝีมือ กลัวมันจะกลายเป็นงานฝีตีน ด้วยว่าหน้าตาท่าทางไม่ให้ แถมเวลาและอารมณ์ก็ไม่ค่อยมี ริหลงว่าตัวเองทำงานกับความคิด มันยิ่งใหญ่และสำคัญกว่าเยอะ…ชะช้าๆ
เดี๋ยวนี้หยุดพักการคิดเรื่องใหญ่ที่หนักหัวใจและสมอง เลยเริ่มลองขยับทำอะไรที่เห็นผลมีประโยชน์จับต้องสัมผัสได้ ทำให้เรียนรู้ว่า การลงมือทำบางทีดีกว่านั่งคุยกับความคิดไปวันๆ
คงจริงแท้อย่างที่ท่านปู่ Ralph Waldo Emerson แสนรักของฉันเคยเขียนเอาไว้

For every thing you have missed
you have gained something else
and for every thing you gain
you lose some thing.
ฉันค่อยๆ ลืมเลือนสติปัญญาและความคิดในวันเก่า วันนี้ฉันหมกมุ่นแต่การถักหมวกใบใหม่ให้ลูกเท่านั้นเอง