Ring out the old, ring in the new

Share 

December Wonderland เทศกาลเฉลิมฉลองช่วงเดือนธันวาคมในเมืองหนาว นับเป็นความปิติชุบชูจิตใจผู้คนให้รื่นรมย์แจ่มใสอย่างแท้จริง เพราะเดือนสุดท้ายแห่งปีนี้ช่างมืดและหม่น แสงสว่างมาสู่ชีวิตต่อวันสั้นที่สุดแห่งปี การจัดฉลองเทศกาลมากมายในเดือนนี้ จึงเหมือนเป็นกิจกรรมช่วยเติมสีสันและพลังชีวิตให้ก้าวข้ามช่วงปลายปีให้รอดพ้น แสงสี เสียงเพลงที่ขับกล่อมอาจช่วยย้อมใจดวงเหงา ใจดวงเศร้าโปรดจงปล่อยวางลาจากปีด้วยความสุขียินดี 
ใกล้วันคริสต์มาสเข้ามา หิมะตกหนัก อากาศหนาวเหน็บ บนถนนนอกหน้าต่างเงียบเหงา แสงแห่งตะวันกำลังจะลาไปอีกวัน จุดเทียนเล่มน้อยขึ้นตามมุมบ้าน นั่งลงบนเก้าอี้นวมแสนอุ่น เอนหลังหลับตา แล้วฟังบทกวีขับกล่อมจิตใจ – สงบสุขภายในตัวเอง

มีบทกวีอังกฤษที่ไพเราะมาอ่านให้ฟัง

Ring out, wild bells

(คลิกที่ชื่อบทกวีข้างบน จะได้ฟังไฟล์อ่านบทกวีนี้ไปด้วยกัน)

Ring out, wild bells, to the wild sky,
The flying cloud, the frosty light;
The year is dying in the night;
Ring out, wild bells, and let him die.

Ring out the old, ring in the new,
Ring, [...]

เรื่องบ่นๆ ของคนรักการ์ดปีใหม่

Shareคนดัทช์ (ส่วนใหญ่) ส่งการ์ดคริสต์มาสปีใหม่เหมือนรันออกมาจากคอมพิวเตอร์ คนที่ได้รับการ์ดอยู่ในลิสต์ที่ต้องส่ง วาดภาพเล่นๆว่าพอเริ่มต้นเดือนธันวาคม คนเขาคงจะหยิบกล่องการ์ดมาวาง เริ่มต้นจ่าหน้าซอง ลงชื่อคนในบ้านบนการ์ดทุกใบ แล้วส่งออกไปทันที ไม่เขียนอะไรต่อเลย ปีแรกๆ ที่ได้รับการ์ดลงชื่อห้วนๆ แบบนี้ เราคิดข้อดีได้ 2 ข้อว่า…
หนึ่ง เป็นการ์ดที่ play safe กับคนส่ง ไม่มีวันพลาดส่งผิดซองผิดคน เพราะการ์ดทุกใบไม่มีข้อความอื่นใดเป็นพิเศษเจาะจง

สอง คนส่งสามารถจัดส่งการ์ดได้ไว รู้สึกภารกิจปลายปีเสร็จสิ้น ส่งการ์ดได้ทันเวลา
แต่ในข้อดีทั้งสองข้อนั้นไม่ได้นำมาซึ่งความตื่นเต้น ประทับใจอะไรต่อผู้เปิดการ์ดและรักการอ่านอย่างเราเลยสักนิด กลับกันเรามักจะพลิกดูรูปสวยๆ บนการ์ดอย่างงุนงง แล้วก็พับการ์ดเก็บลงซองแทบจะไม่ได้เปิดออกมาดูอีกเลย บางทีจำไม่ได้ด้วยว่า ใครส่งการ์ดแบบนี้มาบ้าง (มันเยอะ)การ์ดคริสต์มาสที่บ้านเราได้รับใบแรกเกือบทุกปีมาจากลุงข้างบ้าน ช่วงปีหลังๆ พอเราเห็นลายมือบนซองก็ไม่ค่อยตื่นเต้นนึกอยากเปิดการ์ดของลุงเขานักสักเท่าไหร่ เพราะรู้ล่วงหน้าว่าบนการ์ดจะมีแค่ลายเซ็นชื่อลุง ชื่อลูกสาว ชื่อหมาเหมือนกันทุกๆ ปี … ได้รับแบบนี้มา 8 ปีแล้ว บางปีเราคิดเล่นๆ แอบเอาการ์ดปีใหม่ไปหย่อนคืนให้ลุงเขา เขียนบอกว่าปีหน้าเอามารีไซเคิลส่งให้เราใหม่ก็ได้ ไม่ต้องซื้อการ์ดใหม่หรอก – ประหยัดต้นไม้ ที่เมืองไทยการ์ดปีใหม่ลักษณะเซ็นแต่ชื่อนี้ก็เจอกันอยู่ ส่วนใหญ่เป็นการ์ดองค์กรส่งให้แก่องค์กรแบบไม่ระบุมาก อวยพรรวมๆ ลงชื่อกันรวมหมู่พนักงาน ดูเป็นการ์ดทางการจืดชืด เอามาแขวนห้อยประดับฝาผนังให้มันรกได้บรรยากาศสักพัก แล้วก็กวาดลงถังขยะไป (ขออภัยที) หรือไม่เช่นนั้นก็เอามาตัดปะทำการ์ดใบใหม่ได้ ไม่เสียดมเสียดายถ้อยความอันใดบนการ์ด เพราะมันไม่มี!  

ซองการ์ดปีใหม่ปีก่อนของเรา สแตมป์พราว

เราเองทุกปีเกือบล่วงเข้าวันคริสต์มาสก็แล้ว [...]

Go Obama … Make it Brave!!

Shareตื่นเต้นมาอาทิตย์กว่าๆ กับการเลือกตั้งที่อาจจะพลิกเปลี่ยนโลกทั้งโลก กลัวจะต้องเอาหัวโขกเหมือน 8 ปีที่ผ่านมา ที่บุชสามารถโกงคะแนนเบียดอัล กอร์พลาดหน้าที่ไปได้ หวั่นใจคนอเมริกันที่จะนึกถึงแต่เรื่องผู้ก่อการร้ายและรักประเทศตัวเอง โดยลืมเชื่อมโยงว่าประเทศอเมริกาก็ตั้งอยู่บนโลกใบนี้ ถ้ารักแต่ประเทศตัวเอง แล้วโลกทั้งใบล่มสลาย … มันจะอยู่กันต่อไปได้อย่างไร – กันเล่า
WE need change, Yes we can!

The Choice of Brave New World

Share 
วันนี้แล้วที่เราจะได้ฟังข่าวดีหรือข่าวร้าย รอคอยกันมากี่ปีกับความเปลี่ยนแปลง…
โลกจะเปลี่ยนไหม? ต้องนั่งคอยลุ้นกันไป ผู้นำอภิมหาประเทศที่จะมีผลกระทบต่อสังคมโลกใน 4 ปีข้างหน้า ขอให้อย่าฝันสลายเหมือน 8 ปีที่ผ่านมา โลกย่ำแย่ลงไปเยอะแล้ว สังคมโลกวิกฤติและเปลี่ยนไปเยอะมาก (ในทางที่แย่) นับจากเหตุการณ์ 9-11

เมื่ออะไรไหวๆ โคจรผ่านหลังคาบ้านเรา

Share
เมื่อตอนหัวค่ำราวหนึ่งทุ่มสิบห้าสิบหกนาที หนุ่มที่บ้านเหมือนนึกอะไรออกรีบวิ่งพรวดออกไปที่สวนหลังบ้าน ยืนส่องๆ แล้วร้องเรียกตะโกนให้เด็กๆ ออกไปดูอะไรไหวๆ ที่กำลังโคจรผ่านหลังคาบ้านเราไป หนุ่มเขาร้องเรียกเสียงดังเลยไปสิบกว่าบ้าน บาวเกอร์เพื่อนบ้านข้างๆ คงได้ยินแล้วตกใจวิ่งออกมาร้องถามว่า “เจออะไรบนท้องฟ้าหรือ?” หนุ่มตะโกนบอกพร้อมชี้ไปที่แสงไฟสว่างๆ ที่กำลังจะเคลื่อนผ่านหลังคาบ้านพวกเราไปว่า “ISS กำลังโคจรผ่านไป นั่นไงๆ” บาวเกอร์รีบตะโกนเรียกลูกชายคนโตเสียงดังลั่นให้ออกมาดูมั่งเป็นบุญตา เพราะแค่เพียงแว้บเดียว อืดอาด ตาถั่ว ชักช้าอด หมดโอกาสชมนะ - ISS เนี่ย เพราะโคจรเร็วทีเดียว น่าตื่นเต้นไม่แพ้เห็นดาวตกเลยเชียว

เทศกาลแห่งการบริจาค

Shareปลายปีนี้องค์กร zending over grenzen (Sending Across The Border) มีโครงการ voedselpakketten actie 2007 (food package action 2007) โดยขอบริจาคเงินไปซื้ออาหารส่งให้คนจนเขตหนาวเยือกฝั่งยุโรปตะวันออก โดยเขาจะนำกล่องอาหารไปให้คนจนเหล่านี้ในช่วงคริสต์มาส เสมือนนึกถึงเขานึกถึงเราในช่วงเดือนเฉลิมฉลอง คนฝั่งหนึ่งมีกินกันเหลือเฟือ แต่คนฝั่งยุโรปตะวันออกที่อากาศหนาวมากๆ ไม่มีอะไรจะกินกัน ฤดูแล้งที่เพาะปลูกไม่ได้ คนจนๆจึงขาดแคลนอาหารมากมาย พวกเขาไม่มีการเฉลิมฉลองใดๆ เพราะแค่จะหาอาหารมาประทังชีวิตลำเค็ญไปวันๆ ยังยากจริงๆ

โต๊ะเขียนชีวิต (1) โต๊ะมัธยมต้น-ปลาย

Share
ในบรรดาสมบัติ (ไร้ค่า) แสนรักทั้งหลาย พวกกล่องรูป กล่องบัตร กล่องจดหมายเพื่อน-จดหมายแฟน(เก่าๆ ทั้งที่เรารักเขา เขารักเรา และไม่รักกันเลย -ก็มี) ที่เก็บสะสมมาตั้งแต่ประถม มัธยม จนถึงปัจจุบัน กล่องๆ เหล่านี้นับเป็นหีบสมบัติอันล้ำค่าที่ฉันเก็บรักษาไว้อย่างเป็นระเบียบ หอบหิ้วระหกระเหินติดตัวไว้ไม่เคยห่าง แม้จะย้ายถิ่นฐานสามชั้นตึกหรือสามหมื่นไมล์ข้ามขอบโลก … ด้วยว่าสิ่งของที่บรรจุอยู่ในกล่องมีค่ามหาศาลทางจิตใจ

เขียนนิยายภายใน 1 เดือน

Shareไม่ได้ประกาศท้าตัวเองหรอกนะว่าจะลุกขึ้นมาเขียนนิยายอะไรกับเขา ถ้าเปลี่ยนกำหนดเวลาว่าเขียนนิยายภายใน 10 ปีล่ะ จะลองดูกับเขาสักตั้ง ดูท่าจะสมจริงเป็นไปได้มากกว่า ที่มาจั่วหัวอาดๆ ราวกับล่อความฝันคนรุ่นใหม่ยุคสมัยแฮรี่ พอตเตอร์เช่นนี้ เพราะเพิ่งซนไปอ่านเจอข่าวโครงการแสนสนุกจาก เว็บหนึ่ง ซึ่งใช้ชื่อย่อว่า NANO ย่อมาจาก National Novel Writing Month เป็นโครงการชวนคนเขียนนิยายในกำหนดเวลา 1 เดือน โดยมีเงื่อนไขท้าทายว่าให้เริ่มตั้งต้นเขียนวันที่ 1 พฤศจิกายนแล้วจบนิยายให้ได้ภายในวันที่ 30 พฤศจิกายน ตั้งเป้าความยาวนิยาย 175 หน้า หนังสือฝรั่งเขามักจะประมาณโดยการคำนวณความยาวเรื่องราว 50,000 คำ ใครอยากลองฝึก “เส้นตาย” ในการเขียนของตัวเอง หรือเคยมีความฝันอยากเขียนนิยายให้จบเสียที กระโจนไปเข้าร่วมกับเขาได้เลย บางทีฝันของคุณนี้อาจจะเป็นจริงเสียที

You are your own person!

ShareDo not go where the path may lead;
Go instead where there is no path and leave a trail.
 
 ~Ralph Waldo Emerson~
 

แสงเทียนในวันที่โลกหม่น

Share
ฤดูใบไม้ร่วงย่างเข้าฤดูหนาว วันกำลังมืดไว ช่วงต่อฤดูกาลเช่นนี้ ฉันเลยชอบจุดเทียนไขให้มุมบ้านมีแสงที่อบอุ่น ตุ่นกับตะหลิวชอบชวนไปเดินเก็บลูกเชสนัทกับใบเมเปิลที่ร่วงๆในวันที่อากาศดี เราเลยรวบรวมสีสันและผลพรรณแห่งฤดูมาจัด “อ่างแสงเทียน” กัน

พอแสงแห่งวันใกล้จะหมด บ้านเราก็จุดไฟเทียนขึ้นมาวอมแวมเพื่อให้อย่างน้อยเกิดความอบอุ่นใจภายในบ้านกับวันที่เริ่มหนาวเย็น มันเป็นเรื่องจริงที่น่าเศร้าในความหนาวแต่ยังมีเรื่องร้อนรุ่มให้กลุ้มใจบ่อยๆ โลกเราทุกวันนี้หาความอบอุ่นใจให้หัวใจได้รื่นรมย์เล็กๆ…ยากเต็มที