เมื่อเกาลัดแปลงกาย

Share 
เม่นน้อยเกาลัด
สมัยเด็กๆ จำได้ไหม เรามักจะเก็บอะไรในป่า ในทุ่งมาประดิษฐ์อะไรเล่นกัน ของเล่นพลาสติกสมัยเราเด็กๆ เป็นสิ่งฟุ่มเฟือย ส่วนใหญ่พ่อแม่ซื้อแต่ไม้ปิงปอง ไม้แบดมินตัน เกมเศรษฐีให้เล่มหมู่ แบบเล่นกันได้ทั้งครอบครัว เด็กสมัยนี้เขาเล่น Nintendo DS เด็กบ้านเราก็มีนะ ตัวโตเอาไว้หัดเรียนเลขด้วย เราก็ซื้อของเล่นให้เขาแบบตามกำลัง ตามโอกาสเหมาะ ส่วนใหญ่จะซื้อของเล่นแพงๆ ให้ เมื่อเขาสอบผ่าน เช่น สอบว่ายน้ำผ่าน ไม่ตึง ไม่หย่อน เล่นทั้งแบบโบราณและล้ำสมัยคละกันไป เด็กยุคนี้โตไม่เหมือนยุคเรา พ่อแม่ต้องเข้าใจ ถ้าสอนลูกให้รู้จักทั้งสองโลกที่เชื่อมต่อถึงกันได้ เขาจะรู้จักเลือกของเขาเอง … หวังไว้
ของบางอย่างกินไม่ได้ แต่มีเท่ มีเก๋ ด้วยโครงสร้างธรรมชาติของมัน ถ้าเรารู้จักมองความเท่ของธรรมชาติสิ่งนั้นเจอ

ตามเด็กๆ ไปเก็บเกาลัด

Share 
เราไปเดินป่าใบไม้ร่วงใกล้บ้านเกือบทุกๆ สองวัน ช่วงที่อากาศดีๆ คนมีหมาต้องเอาหมาไปปล่อยวิ่งที่กว้างๆ คนมีลูกก็เช่นกัน ต้องเอาเด็กไปปล่อยพลัง โชคดีที่เรามีป่าใกล้บ้าน เดินไปเยี่ยมหาพักพิงบรรยากาศป่าเปลี่ยนฤดูได้เสมอๆ

A warm tea

Share
ตอนนี้อากาศฝั่งยุโรปหนาวแล้ว แดนกังหันไม่เคยหนาวเร็วตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนมานานหลายปี บางปีล่วงเข้าเดือนมกราคมก็แล้วความหนาวจริงๆ ยังไม่โผล่มา มีแค่ลมหนาวเอื่อยๆ พัดผ่านพริ้วมาให้พอผิวรู้สึกแค่หนาวสะดุ้งๆ ฤดูหนาวที่ผ่านมาแถวแดนกังหันริมๆหล่นๆ อยู่ราว 10 องศาเซลเซียส เมื่อเทียบกับฤดูหนาวจัดจริงๆสมัยก่อนที่ย่างเข้าฤดูหนาวก็หนาวอุณหภูมิติดลบ แดดไม่ค่อยมี หากมีหิมะตกมันจะกองแช่อยู่ราวอาทิตย์ คลองและแม่น้ำกลายเป็นแผ่นน้ำแข็งใช้เป็นสนามเล่นสเลดสกีกันได้สบายๆ เดี๋ยวนี้หิมะตกวันเดียวพรุ่งนี้ก็ละลายหายไปเรียบ เพราะโลกมันไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่เลยน่ะสิ – เชื่อไหมเล่า?
แต่อากาศหนาวมากน้อยคราใด มนุษย์โซนเอเซียที่ไม่เคยคุ้นความหนาวอย่างเรามักจะทำตัวให้อุ่นใจได้ด้วยการใส่เสื้อผ้าหนาๆ ผ้าพันคอถุงมือไม่เคยขาดหากต้องเดินออกนอกประตูบ้าน เมื่ออยู่ในบ้านก็พาชีวิตรอดหนาวมาได้จากความอุ่นของฮีทเตอร์หรือนั่งกองอยู่หน้าเตาผิงสุมฟืนไฟลุกสว่าง จิบชาร้อนๆ ได้หมดไปหลายกาต่อวัน บางช่วงที่อากาศหนาวจัดๆ เผลอวางชาในแก้วไว้ไม่นานมันก็ด่วนเย็นชืดไวไปซะก่อน หนาวนี้ชีวิตพัฒนามีวิธีคุ้มกันความอุ่นของชาในแก้วไว้ได้นานขึ้นแล้วเอย 

So Quilt

Share
ฉันเป็นมนุษย์แม่บ้านล้านโปรเจ็คท์ วันหนึ่งๆ อยากทำนู่นทำนี่ เลยกลายเป็นคนทำอยู่ทำไปแบบสะเปะสะปะ เพราะไม่รู้จะจัดคิวอย่างไร จัดตารางงานตัวเองไม่ค่อยได้ เลยทำอะไรไม่ค่อยเสร็จ ขอให้ได้จับนิดจับหน่อยหลายอย่างต่อวันเป็นอันพอใจ บางวันเห่อเมนูอาหารก็ง่วนทำอาหารทั้งวัน บางวันทำเว็บติดพันก็มั่วทำเว็บไม่รู้จบ (ที่ต้องจบเพราะไปต่อไม่ได้) บางวันอยากเขียนงาน นั่งอ่านบทความตามอินเตอร์เน็ตก็แป๊บๆ หมดไปอีกวัน บางวันติดหนังสือที่อ่านค้าง แอบสารภาพบาปในใจบ่อยๆว่าไม่อยากทำงานบ้านใดๆ ทั้งสิ้น เพราะใจมันจ่อแต่เรื่องราวหน้าต่อไป ลูกมาสะกิดเรียกถามนู่นถามนี่ มีการขมวดคิ้วทำเสียงขุ่นใส่หน้าลูก (อย่ามารังควานความสุขของฉันได้ไหม?) … นิสัยไม่ดีจริงๆ

กิจกรรมหลังเลิกเรียน

Share 
หลายคนมักจะบอกฉันอย่างให้ความหวังอันสดใสว่า “เดี๋ยวลูกๆไปโรงเรียนกันหมดก็สบายแล้ว” มันก็สบายจริงๆ น่ะ…นะคะ แต่ไม่ทั้งหมดหรอก เพราะในช่วงที่ลูกไปโรงเรียนนั้น ฉันก็ยังมีงานท่วมท้นให้ทำ ทั้งงานบ้าน งานราษฎร์ และงานแส่ที่จะทำเอง…อยู่ร่ำไป
และเอาเข้าจริงๆ เวลาที่ลูกไปโรงเรียนตั้งแต่ช่วง 8.30 – 14.30 นั้น มันวูบเดียวจริงๆ เราตื่นกันก่อนเจ็ดโมงเช้า ตาลีตาเหลือกจัดแต่งตัว ล้างหน้าถูฟัน กินอาหารเช้า เตรียมกล่องอาหารว่างอาหารกลางวัน แล้วช่วยหุ้มห่อเสื้อกันหนาว ผ้าพันคอ ถุงมือถุงตีนแน่นหนากันไม่ให้ลมหนาวล่วงล้ำเข้ามาระคายผิวจนหนาวสั่นและแตกระแหง เสร็จแล้วก็เร่งลำเลียงต้อนเธอๆ ขึ้นรถเบาะหลังเรียงหน้าจับมัดเก้าอี้เด็ก แล้วบึ่งไปโยนโครมลงที่ชั้นเรียนทีละคน กลับมาบ้านก็มีงานรออยู่สูงท่วมหัว เดินไปเดินมา ทำไปทีละอย่างถึงสิบอย่าง นาฬิกามันก็เคลื่อนไปเรื่อยไปไว ยังไม่ทันได้แหงนคอมองหาจิ้งจกดีดหางแปะๆ บนเพดานบ้านเจอสักตัว ก็ต้องบึ่งไปรับคุณเธอๆ กลับบ้านมาอีกแล้ว

เด็กลองหมวก

Share
ตะหลิวลองสวมหมวกถัก ฉันเริ่มหัดถักหมวกเล่น ดูไม้มันเยอะตีพันกันน่างงเต็ก-แต่สนุกดี สมัยก่อนฉันไม่เคยนึกชอบงานฝีมือ กลัวมันจะกลายเป็นงานฝีตีน ด้วยว่าหน้าตาท่าทางไม่ให้ แถมเวลาและอารมณ์ก็ไม่ค่อยมี ริหลงว่าตัวเองทำงานกับความคิด มันยิ่งใหญ่และสำคัญกว่าเยอะ…ชะช้าๆ
เดี๋ยวนี้หยุดพักการคิดเรื่องใหญ่ที่หนักหัวใจและสมอง เลยเริ่มลองขยับทำอะไรที่เห็นผลมีประโยชน์จับต้องสัมผัสได้ ทำให้เรียนรู้ว่า การลงมือทำบางทีดีกว่านั่งคุยกับความคิดไปวันๆ
คงจริงแท้อย่างที่ท่านปู่ Ralph Waldo Emerson แสนรักของฉันเคยเขียนเอาไว้

For every thing you have missed
you have gained something else
and for every thing you gain
you lose some thing.
ฉันค่อยๆ ลืมเลือนสติปัญญาและความคิดในวันเก่า วันนี้ฉันหมกมุ่นแต่การถักหมวกใบใหม่ให้ลูกเท่านั้นเอง