Shareการเขียนบล็อกทุกวันหรือทุกสองวัน เป็นสิ่งที่รู้ล่วงหน้าสำหรับตัวเองว่าไม่น่าจะเป็นไปได้หรอกนะ แม้ว่ามีเรื่องอยากเขียนได้ทุกวัน บางวันมีมากกว่าสองเรื่อง บางทีมาขึ้นหัวเรื่องไว้เพื่อจะมาเขียนต่อให้จบตอนดึกๆ ยามสมาชิกตัวเล็กสลบ บ้านสงบเงียบ หากพอบ้านสงบ ก็ได้พบว่าความคิดที่เคยลิงโลดตอนบ้านบรรยากาศตึงตังมันก็พลอยสงบเงียบ(และง่วง)ตามไปด้วย ลืมไปเกือบหมดสิ้นว่าจะมาเขียนต่อหัวข้อว่าอะไรมั่ง
Shareแอบมีความหวังและตั้งใจทุกปี ที่ไม่เคยกล้าประกาศดังๆ เพราะกลัวหวังฝ่อ ตั้งใจแล้วไปไม่รอด ขี้เกียจยอมแพ้ซะก่อนที่จะเริ่มต้น อันว่าความขี้เกียจนั้นเป็นข้ออ้างของความเหลวไหลโดยแท้ การประกาศก้องถึงความตั้งใจให้ใครได้ร่วมรู้ จึงคล้ายดั่งประจานความตั้งใจที่อาจจะล้มเหลวและไปไม่รอดของตัวเองไว้เนิ่นๆ หรือแอบท้าทายตัวเองอย่างจริงจังแบบมีพยานรับรู้