Posts Tagged ‘housewife’s life’

อยากแช่แข็งเวลา

Monday, December 10th, 2007
Share

พอย่างเข้าฤดูใบไม้ร่วงผ่านเรื่อยมาสู่ฤดูหนาวปลายปีทีไร บรรยากาศมืดๆ รอบตัวมันพาให้เบื่อชีวิตชอบกล ตอนสมัยสาวๆ ไม่ได้รู้สึกและมีอาการแบบนี้มากนัก อาจจะเป็นเพราะชีวิตช่วงนั้นวุ่นๆไม่ค่อยหยุดนิ่ง ไม่มีเวลามานั่งทอดหุ่ยถึงความสัมพันธ์ของชีวิตกับเวลาที่ผ่านไปผ่านไปในแต่ละปี เพิ่งสังเกตได้เมื่อสองสามปีที่ผ่านมานี่เองว่าตัวเองชอบเกิดอาการซอมบี้ (Seasonal Affective Disorder) ซ้ำซากในช่วงสามสี่เดือนปลายปีนี้บ่อยๆ อาการซอมบี้งี่เง่า ผีเข้าผีออกบอกไม่ถูก คล้ายๆเบื่อชีวิตปัจจุบัน (วันมืดๆ) อยากกลับไปหาวันเก่าๆ (ที่สว่างไสวในความทรงจำ) คิดไปเรื่องอื่น เรื่องความฝันที่ยังมาไม่ถึง หรืออาจจะมาไม่ถึงเลย แล้วก็น่าแปลกจริงๆ พอเดือนธันวาคมผ่านข้ามไปสู่เดือนมกราคมปีใหม่ ไอ้อาการซอมบี้นี้ก็หายไป จางไป เลือนไปเหมือนไม่เคยรู้จักสัมผัสกันมาก่อน มันแค่ย้อนวนกลับมากวนใจสร้างอาการซอมบี้รอบใหม่ให้รู้สึกอีกตอนช่วงปลายปี-ทุกๆปีไปเท่านั้นเอง

(more…)

ความหมายแห่งการ “ให้” ในวันหนึ่ง

Sunday, November 20th, 2005
Share

การ์ดของขวัญฝีมือลูกๆ เนื่องในวันที่ไม่สำคัญมากของ “แม่” 

เบื้องหลัง
(more…)

แสงเทียนในวันที่โลกหม่น

Monday, November 7th, 2005
Share

ฤดูใบไม้ร่วงย่างเข้าฤดูหนาว วันกำลังมืดไว ช่วงต่อฤดูกาลเช่นนี้ ฉันเลยชอบจุดเทียนไขให้มุมบ้านมีแสงที่อบอุ่น ตุ่นกับตะหลิวชอบชวนไปเดินเก็บลูกเชสนัทกับใบเมเปิลที่ร่วงๆในวันที่อากาศดี เราเลยรวบรวมสีสันและผลพรรณแห่งฤดูมาจัด “อ่างแสงเทียน” กัน

พอแสงแห่งวันใกล้จะหมด บ้านเราก็จุดไฟเทียนขึ้นมาวอมแวมเพื่อให้อย่างน้อยเกิดความอบอุ่นใจภายในบ้านกับวันที่เริ่มหนาวเย็น มันเป็นเรื่องจริงที่น่าเศร้าในความหนาวแต่ยังมีเรื่องร้อนรุ่มให้กลุ้มใจบ่อยๆ โลกเราทุกวันนี้หาความอบอุ่นใจให้หัวใจได้รื่นรมย์เล็กๆ…ยากเต็มที

(more…)

เพื่อน(ใหม่)บ้าน(เก่า)

Sunday, November 6th, 2005
Share

เมื่อสองคืนก่อน นั่งจดรายการ “กันลืม” ของตัวเอง แล้วได้พบว่า ลายมือเขียนไทยยิ่งกว่าไก่เขี่ย เพราะไม่ค่อยได้เขียนไทยบ่อยนัก จะโทษอากาศว่าทำให้มือแข็งลากตวัดปากกาไม่ไปก็ไม่น่าจะใช่ แต่เขียนอะไรน้อยเกินไป ถนัดแต่มาจิ้มคีย์บอร์ดไปวันๆ

สองสาวเริ่มทำตัวเป็นสาว เมื่อวานตุ่นมารบเร้าจะซื้อลิปสติก แล้วก็มีงอแงตอนไปซื้อของ เลยต้องซื้อลิปกลอสที่มีสีชมพูให้ ลิปกลอสแบบที่ทาแล้วกันปากแตกตอนอากาศหนาวนี่ล่ะ กว่าจะล่อหลอกกันได้ เพราะเธอจะมุ่งไปที่ชั้นลิปสติกสีสดสวยของสาวๆ บางทีฉันก็ไม่รู้จะเลี้ยงลูกสาวยังไง เพราะตัวเองไม่ค่อยสนใจเรื่องความสวยงาม แต่งหน้าทาปากกับใครเขาไม่เป็น พอเจอเด็กสาวช่างแต่ง(ตามเพื่อน)เลยมีอาการ “กลุ้มจาย” แต่ก็ต้องเลือก “ให้” บ้างตามวาระและโอกาส อย่างน้อยให้อยู่ในสายตา ดีกว่าให้ลูกเก็บกด ให้ลูกลองสวยลองงามแบบเด็กหญิงบ้าง เด็กบางทีก็แค่อยากลองอยากเป็น พอได้ลองได้รู้ก็พอใจ…พูดง่ายบอกง่ายขึ้นเยอะ
(more…)

เศรษฐศาสตร์แห่งเวลา

Sunday, October 30th, 2005
Share

 

ชีวิตในโลกตะวันตก มีช่วงหมุนลดและเพิ่มเวลาปีละ 2 ครั้ง ใบไม้ร่วง ฤดูหนาวใกล้จะมา นาฬิกาบอกเวลาถูกหมุนถอยหลังไป 1 ชั่วโมง ใบไม้ผลิ ฤดูร้อนจะมาเริงร่า นาฬิกาบอกเวลาถูกยืดเข็มออกไปอีก 1 ชั่วโมงเช่นกัน จะอะไรกันนักกับวันเวลา ไม่ว่าจะยืดหรือจะหด โลกก็ยังคงหมุนของมันไป-เช่นเดิม

(more…)

ขอเวลา 5 นาที

Wednesday, June 1st, 2005
Share

มีใครเคยชอบเผลอบ่นไหมว่า “เฮ้อ … อยากให้วันหนึ่งมีมากกว่า 24 ชั่วโมง” เพราะรู้สึกว่ามีอะไรที่ต้องทำมากมายแต่ทำไม่เคยทัน หากจู่ๆ วันเวลาในชีวิตเกิดใจดียืดยาวออกไปอย่างที่นึกอยาก แน่ใจล่ะหรือว่าเราจะใช้เวลาที่เพิ่มขึ้นมาในชีวิตแต่ละวันทำอะไรที่คิดหวังจนสำเร็จลงได้ – จริงๆ

(more…)

โปรดกรอกช่องอาชีพว่า “แม่บ้าน” อย่างภาคภูมิ

Monday, April 11th, 2005
Share

“เป็นยังไงบ้างชีวิตแม่บ้านให้สามีหาเลี้ยง”

“คนอย่างเธออยู่เฉยๆได้ด้วยเหรอ ไม่ทำงานทำการอะไรเป็นปีๆ” คำทักถามซ้ำๆ จากเพื่อนฝูงของฉัน ยามเมื่อเรามีโอกาสนัดเจอกันเมื่อฉันเดินทางกลับบ้าน ว่าไม่ได้ทักด้วยอาการชื่นชมอิจฉา หากออกจะส่อแววสงสัยใคร่อยากรู้ความจริง ทำเอาฉันต้องเก็บคำถามมานิ่งครุ่นคิดหาคำตอบเหมาะๆ เพื่อต่อบทสนทนาสนองความใคร่รู้ของเพื่อนๆอยู่ครู่ใหญ่

“ก็สบายดีกว่าที่เคยคิดนะ”

(more…)