Posts Tagged ‘life style’

เทศกาลแห่งการบริจาค

Friday, December 21st, 2007
Share

ปลายปีนี้องค์กร zending over grenzen (Sending Across The Border) มีโครงการ voedselpakketten actie 2007 (food package action 2007) โดยขอบริจาคเงินไปซื้ออาหารส่งให้คนจนเขตหนาวเยือกฝั่งยุโรปตะวันออก โดยเขาจะนำกล่องอาหารไปให้คนจนเหล่านี้ในช่วงคริสต์มาส เสมือนนึกถึงเขานึกถึงเราในช่วงเดือนเฉลิมฉลอง คนฝั่งหนึ่งมีกินกันเหลือเฟือ แต่คนฝั่งยุโรปตะวันออกที่อากาศหนาวมากๆ ไม่มีอะไรจะกินกัน ฤดูแล้งที่เพาะปลูกไม่ได้ คนจนๆจึงขาดแคลนอาหารมากมาย พวกเขาไม่มีการเฉลิมฉลองใดๆ เพราะแค่จะหาอาหารมาประทังชีวิตลำเค็ญไปวันๆ ยังยากจริงๆ

(more…)

โต๊ะเขียนชีวิต (1) โต๊ะมัธยมต้น-ปลาย

Monday, November 19th, 2007
Share

ในบรรดาสมบัติ (ไร้ค่า) แสนรักทั้งหลาย พวกกล่องรูป กล่องบัตร กล่องจดหมายเพื่อน-จดหมายแฟน(เก่าๆ ทั้งที่เรารักเขา เขารักเรา และไม่รักกันเลย -ก็มี) ที่เก็บสะสมมาตั้งแต่ประถม มัธยม จนถึงปัจจุบัน กล่องๆ เหล่านี้นับเป็นหีบสมบัติอันล้ำค่าที่ฉันเก็บรักษาไว้อย่างเป็นระเบียบ หอบหิ้วระหกระเหินติดตัวไว้ไม่เคยห่าง แม้จะย้ายถิ่นฐานสามชั้นตึกหรือสามหมื่นไมล์ข้ามขอบโลก … ด้วยว่าสิ่งของที่บรรจุอยู่ในกล่องมีค่ามหาศาลทางจิตใจ

(more…)

ความหมายแห่งการ “ให้” ในวันหนึ่ง

Sunday, November 20th, 2005
Share

การ์ดของขวัญฝีมือลูกๆ เนื่องในวันที่ไม่สำคัญมากของ “แม่” 

เบื้องหลัง
(more…)

เด็กลองหมวก

Wednesday, November 9th, 2005
Share

ตะหลิวลองสวมหมวกถัก ฉันเริ่มหัดถักหมวกเล่น ดูไม้มันเยอะตีพันกันน่างงเต็ก-แต่สนุกดี สมัยก่อนฉันไม่เคยนึกชอบงานฝีมือ กลัวมันจะกลายเป็นงานฝีตีน ด้วยว่าหน้าตาท่าทางไม่ให้ แถมเวลาและอารมณ์ก็ไม่ค่อยมี ริหลงว่าตัวเองทำงานกับความคิด มันยิ่งใหญ่และสำคัญกว่าเยอะ…ชะช้าๆ

เดี๋ยวนี้หยุดพักการคิดเรื่องใหญ่ที่หนักหัวใจและสมอง เลยเริ่มลองขยับทำอะไรที่เห็นผลมีประโยชน์จับต้องสัมผัสได้ ทำให้เรียนรู้ว่า การลงมือทำบางทีดีกว่านั่งคุยกับความคิดไปวันๆ

คงจริงแท้อย่างที่ท่านปู่ Ralph Waldo Emerson แสนรักของฉันเคยเขียนเอาไว้

For every thing you have missed
you have gained something else
and for every thing you gain
you lose some thing.

ฉันค่อยๆ ลืมเลือนสติปัญญาและความคิดในวันเก่า วันนี้ฉันหมกมุ่นแต่การถักหมวกใบใหม่ให้ลูกเท่านั้นเอง

เพื่อน(ใหม่)บ้าน(เก่า)

Sunday, November 6th, 2005
Share

เมื่อสองคืนก่อน นั่งจดรายการ “กันลืม” ของตัวเอง แล้วได้พบว่า ลายมือเขียนไทยยิ่งกว่าไก่เขี่ย เพราะไม่ค่อยได้เขียนไทยบ่อยนัก จะโทษอากาศว่าทำให้มือแข็งลากตวัดปากกาไม่ไปก็ไม่น่าจะใช่ แต่เขียนอะไรน้อยเกินไป ถนัดแต่มาจิ้มคีย์บอร์ดไปวันๆ

สองสาวเริ่มทำตัวเป็นสาว เมื่อวานตุ่นมารบเร้าจะซื้อลิปสติก แล้วก็มีงอแงตอนไปซื้อของ เลยต้องซื้อลิปกลอสที่มีสีชมพูให้ ลิปกลอสแบบที่ทาแล้วกันปากแตกตอนอากาศหนาวนี่ล่ะ กว่าจะล่อหลอกกันได้ เพราะเธอจะมุ่งไปที่ชั้นลิปสติกสีสดสวยของสาวๆ บางทีฉันก็ไม่รู้จะเลี้ยงลูกสาวยังไง เพราะตัวเองไม่ค่อยสนใจเรื่องความสวยงาม แต่งหน้าทาปากกับใครเขาไม่เป็น พอเจอเด็กสาวช่างแต่ง(ตามเพื่อน)เลยมีอาการ “กลุ้มจาย” แต่ก็ต้องเลือก “ให้” บ้างตามวาระและโอกาส อย่างน้อยให้อยู่ในสายตา ดีกว่าให้ลูกเก็บกด ให้ลูกลองสวยลองงามแบบเด็กหญิงบ้าง เด็กบางทีก็แค่อยากลองอยากเป็น พอได้ลองได้รู้ก็พอใจ…พูดง่ายบอกง่ายขึ้นเยอะ
(more…)

เศรษฐศาสตร์แห่งเวลา

Sunday, October 30th, 2005
Share

 

ชีวิตในโลกตะวันตก มีช่วงหมุนลดและเพิ่มเวลาปีละ 2 ครั้ง ใบไม้ร่วง ฤดูหนาวใกล้จะมา นาฬิกาบอกเวลาถูกหมุนถอยหลังไป 1 ชั่วโมง ใบไม้ผลิ ฤดูร้อนจะมาเริงร่า นาฬิกาบอกเวลาถูกยืดเข็มออกไปอีก 1 ชั่วโมงเช่นกัน จะอะไรกันนักกับวันเวลา ไม่ว่าจะยืดหรือจะหด โลกก็ยังคงหมุนของมันไป-เช่นเดิม

(more…)