เรื่องรักไร้สาระ

เมื่อเย็นวานหนุ่มที่บ้านอยากจุดเทียนรอบบ้าน แต่อารมณ์โรแมนติกเกิดติดขัด เพราะก้ม มุด คุ้ยทั่วบ้านแล้วก็หาไม้ขีดไฟก้านสุดท้ายเจอไม่ ตลกจริงๆบางทีของใช้ที่เราเคยมีติดบ้านประจำไม่เคยขาด อยู่มาวันหนึ่งมันหมดไปโดยไม่รู้ตัว ทำเอาหงุดหงิดขึ้นมาได้เพราะแค่อยากทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ หากไม่สำเร็จผลดั่งใจนึก

หนุ่มที่บ้านถามหาไม้ขีดไฟ 3- 4 รอบ ทำเอาเราหยุดพักสิ่งที่กำลังทำอยู่ตรงหน้า (เตรียมผักสลัดมื้อเย็น) ไปก้มๆ ตะกุยหากล่องไม้ขีดไปซะทุกลิ้นชักทั่วบ้าน เผื่อว่าจะแอบซุกลืมไว้ในที่ไม่ประจำ ขนาดคิดโพล่งขึ้นมาอย่างดีใจว่า “ไปดูในห้องส้วมข้างล่างหรือยัง?” บ้านชาวดัทช์มักมีกล่องไม้ขีดติดไว้ประจำ เคล็ดไม่ลับของพวกเขาที่ทำกันมาดึกดำบรรพ์ คือ ใครอึเสร็จแล้วถ้าจุดไม้ขีดไฟหนึ่งก้าน จากนั้นเป่าให้ดับ ปล่อยควันโขมงเพื่อดูดกลิ่นแก๊สไปให้หมด ใครเกิดมาเข้าต่อติดๆ จะได้ไม่สลบกลิ่นตกค้าง

หนุ่มที่บ้านตอบมาอย่างหมดหวังว่า “ไม่มีหรอก เพราะคราวก่อนที่หาไม่เจอ ก็ไปคว้ามาใช้แล้วกล่องนั้น” เอ้า แล้วทำไมไม่บอกว่าใช้หมดแล้ว จะได้ซื้อมาใหม่ - แล้วกันสิ

เมื่อหาไม้ขีดไฟก้านสุดท้ายไม่เจอในวันอาทิตย์ที่ร้านรวงปิดหมด จะทำไงได้ล่ะ นอกจาก “ทำใจ” ไม่ต้องจุดเทียนประดับบ้านมืดๆ ไปซะ หรือไม่เช่นนั้นต้องเดินไปหาเพื่อนบ้าน ขอไม้ขีดสักก้านมาจุดเทียน ดูจะไร้สาระไม่เป็นเรื่อง เพราะเรื่องมันไม่จำเป็น แค่อยากโรฯกับวันเปลี่ยนเข็มนาฬิกา วันจะมืดไวขึ้น สุดท้ายสรุปหมดอารมณค้นหาไม้ขีดไฟ หนุ่มทำท่ายอมแพ้เลิกคิดจุด เทียนวับแวม ทันใดนั้นเองเราเริ่มนึกออกว่าตัวเองมีกล่องไม้ขีดไฟเก็บไว้อย่างดีกล่องหนึ่ง เก็บไม่ลืมหลับตาเดินไปหยิบมาได้เลยทันที แค่นี้เราก็ได้จุดเทียมวอมแวมรอบบ้านแล้ว ฮิฮิ ร้องไชโยในใจเงียบๆ วิ่งตึงๆ ขึ้นไปข้างบนไม่บอกความกับหนุ่ม จนได้ของที่เขาต้องการนักหนาเวลานั้นไว้ในกำมือเพื่อต่อรอง

“นี่ไง เจอแล้วไม้ขีดไฟกล่องล้ำค่า” เราส่งเสียงยั่วเย้า ขณะที่เอากล่องไม้ขีดไปแกว่งๆ ตรงหน้าหนุ่ม หากยังไม่ยอมยื่นให้ ขอเปิดโวหารทวงบุญคุณสักหน่อยก่อนสิ

“รู้เปล่าว่ากล่องเนี้ยรักมากหวงมากเก็บไว้ตั้งแต่ตอนโน้น จำได้ไหม โรงแรมเนี้ยเราไปกันหลังวันที่บ็อบ เกลดอฟไปเยือน 1 วัน เพราะเธอพาไปช้า ฉันเลยอดเจอพี่บ็อบของฉัน เลยเก็บกล่องไม้ขีดกล่องนี้ไว้เป็นที่ระลึกว่าเคยไปยืนอยู่ที่เดียวกับพี่บ็อบ...กาลครั้งหนึ่ง” เราสาธยายยืดยาวเหมือนเรียกร้องความสนใจ นิสัยโหลถ้วยของตัวเอง ชอบอะไรที่ใครเขาไม่อินด้วยก็อย่างนี้แหละ กะอีแค่กล่องไม้ขีดไฟจากผับในโรงแรมที่ดับลินที่เราเคยไปกันมาเมื่อ 9 ปีก่อน ความสุขสาวแก่เอาไว้ระลึกถึงศิลปินที่รักที่ปลื้มส่วนบุคคล หนุ่มหยิบกล่องไม้ขีดไปจุดหนึ่งก้านเป่าไฟดับควันลอยคลุ้ง ยื่นก้านไหม้ๆ กลับคืนมาให้

“เอาคืนไปเลย ขอใช้แค่ก้านเดียวเท่านั้นแหละ แธงก์ ยู บ็อบ เกลดอฟ – เชอะ” หนุ่มตะโกนชื่อพี่บ็อบดังก้องบ้าน

น่านะ มาร่วมแบ่งปันชีวิตกับผู้หญิงอย่างเรา ก็ต้องทนกิ๊กในสังกัดเราหน่อยสิ เพราะกิ๊กแต่ละคนหล่อก็ไม่หล่อ แต่ทำไมหนอถึงได้รักกิ๊กชั่วกัลปาวสาน ขนาดกล่องไม้ขีดไฟไร้ค่ายังเก็บไว้ดูต่างหน้าเพื่อรำลึกถึงเขาได้ แก่แค่ไหนก็ยังไม่วายเลิกนิสัยเพี้ยนๆ นี้เสียที

รักแล้วทนหน่อย ทนบ่อยๆ ก็ชินไปเองแหละ (หนุ่มที่บ้านชินแล้ว- ฮ่าๆ)

ไปทำความรู้จัก Bob Geldof สักนิด

29 ตุลาคม 2550

Copyright © 2007 kaewlery.com
 

คืนรัง

ก่อนการเดินทาง

วันของแม

People Come People go

เรือจ้างของลูก

งกด้วยตรรกวิถี#1

ขอเวลา 5 นาที

โปรดกรอกอาชีพว่า "แม่บ้าน" อย่างภาคภูมิ



Name:
E-Mail:
URL:
Comments:
  *